Το 60-61 συνέχισε στην τεχνική ηγεσία ο Νικής Γεωργίου και κατάφερε να προσδώσει στην ομάδα στέρεο υπόβαθρο. Με μόνο δύο παίκτες της παλιάς φρουράς στην ενδεκάδα (Βάσος και Κκαφάς) η Σαλαμίνα παρουσίαζε αστάθεια, ειδικά στα εκτός έδρας αλλά κατάφερε να κερδίσει τον τίτλο στους νέους και αυτό το γεγονός έδωσε αισιοδοξία στους Σαλαμιναίους.

Η περίοδος 61-62 σημαδεύτηκε με την εκβιαστική αποχώρηση του προπονητή μας Νική Γεωργίου από την ομάδα. Συγκεκριμένα το Υπουργείο Παιδείας διόρισε τον Νική σε γυμνάσιο της Αμμοχώστου...με έναν ορό : να μην έχει οποιαδήποτε σχέση με την Σαλαμίνα...Ο αγαπητός Νικής Γεωργίου αποχώρησε με βαριά καρδιά την ίδια στιγμή που άλλοι γυμναστές επιτρέπονταν να έχουν σχέση με τους συλλόγους τους. Σαν να μην έφτανε αυτό, σε αγώνα του πρωταθλήματος με την Ανόρθωση στο ΓΣΕ όπου η Σαλαμίνα νίκησε καθαρά με 2-1, ο διαιτητής μετά από πιέσεις και εκφοβισμό 'παραδέχθηκε' ότι σφύριξε τη λήξη 5 λεπτά νωρίτερα.. για να επαναληφθεί το παιχνίδι. Η Σαλαμίνα τερμάτισε 5η ισοβαθμώντας με την ΑΕΛ και στο κύπελλο έφτασε στα ημιτελικά για να χάσει από τον Ολυμπιακό με 2-1.

Η Σαλαμίνα του 61-62.  Όρθιοι από αριστερά: Πάτσικος, Φωκκής, Φωσής, Οικονόμου, Κότροφος, Σιάλος Κάτω: Γιάσας, Κυριάκος, Πιτσιάουλος, Ορφανίδης, Σάββας.

Οι γερές βάσεις στην Σαλαμίνα ήταν γεγονός και την περίοδο του 62-63 πραγματοποιήθηκαν μερικές πολύ καλές εμφανίσεις αλλά με έντονο χαρακτηριστικό τις μεταπτώσεις στην απόδοση που ουσιαστικά στέρησαν από τη Σαλαμίνα τη δυνατότητα να διεκδικήσει τον τίτλο. Το γερό όμως σύνολο της Σαλαμίνας ήταν γεγονός με πάικτες που άφησαν εποχή όπως ο τερματοφύλακας Βαρνάβας, ο Κότροφος, ο Φωκκής, ο Κοντεάτης, ο Γιάσας, ο Κυριάκος και ο Πιτσιάουλος. Με προπονητή τον Αρμένιο Αράμ, η ομάδα τερμάτισε στην 4η θέση ενώ στο Κύπελλο έφτασε στα προημιτελικά όπου έχασε από την Αλκή στην παράταση ενώ απέκλεισε τον ΑΠΟΠ με 8-0 και τον ΠΟΛ με 5-0.

Ο Νίκος Πιτσιάουλος με θαυμάσιο στυλ απέναντι στον τερματοφύλακα του Ορφέα.

Η περίοδος 63-64 σημαδεύτηκε από τις κοινοτικές ταραχές των Χριστουγέννων του 63. Το πρωτάθλημα διακόπηκε με την Σαλαμίνα στη τρίτη θέση με 4 νίκες , 2 ισοπαλίες και μία ήττα ενώ η ομάδα για πρώτη φορά προετοιμάστηκε στο εξωτερικό (Βουλγαρία). Στο πρώτο εξάμηνο του 64 δημιουργήθηκε και η Εθνική Φρουρά και καλέστηκαν σε αυτήν αρκετοί ποδοσφαιριστές της ομάδας. Η χρονιά αυτή ήταν και η τελευταία του διεθνούς μέσου Βάσου Αριστοτέλους στη Σαλαμίνα ο οποίος εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Λευκωσία και το Σωματείο του έδωσε ελεύθερη μεταγραφή στην Ομόνοια. Ένα άλλο αστέρι όμως παίρνει τη θέση του, ο 17χρονος τότε Κυριάκος Κουρέας.

Την χρονιά του 64-65 το πρόβλημα των στρατεύσιμων ήταν έντονο με το 50% των Κυπρίων ποδοσφαιριστών να υπηρετούν στην Εθνική Φρουρά. Η ΚΟΠ διαπιστώνοντας το πρόβλημα κήρυξε το πρωτάθλημα σαν 'ειδικό'. Η Σαλαμίνα τερμάτισε στην 7η θέση ενώ στο Κύπελλο η ομάδα προχώρησε μέχρι τα ημιτελικά όπου η διαιτησία σφάγιασε την Σαλαμίνα στον αγώνα με τον Απόλλωνα όπου ενώ το παιχνίδι ήταν 1-1 και ..η σημαία του επόπτη στον αέρα για οφσάιτ παίκτη του Απόλλωνα, οι αντίπαλοι συνέχισαν για να πετύχουν το 2-1 με τον διαιτητή να καταλογίζει το γκολ. Η συνέχεια ήταν δραματική αφού ο αντίπαλος κατάφερε να σημειώσει και άλλο γκολ...αυτή τη φορά με το χέρι και πάλι με τον διαιτητή κ. Κυριακίδη να καταλογίζει το γκολ παρά την υπόδειξη του επόπτη. Ακολούθησε αναβρασμός και αποβολή του τερματοφύλακα Βαρνάβα.

Στάδιο ΓΣΠ Ομόνοια-Σαλαμίνα. Ο Κότροφος σε εναέρια μάχη με τρεις αντιπάλους

Η περίοδος του 65-66 ήταν και η χρονιά που από τη μία καθιέρωσε τη Σαλαμίνα στους μεγάλους αλλά και η χρονιά που δημιούργησε και τα συμπλέγματα που κουβαλάει η ομάδα μας μέχρι και σήμερα. Οι ερυθρόλευκοι έπαιξαν εκείνη τη χρονιά το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Κύπρο, διεκδίκησαν το πρωτάθλημα μέχρι το νήμα, έφτασαν στον τελικό ου Κυπέλλου...και τα έχασαν όλα...Πολλά γράφτηκαν και ειπώθηκαν γι' αυτή τη χρονιά και πολλές οι ευθύνες που αναζητήθηκαν.

Η ομάδα έκανε προετοιμασία με τον Κωστάκη Αντωνιάδη, πρώην ποδοσφαιριστή της ομάδας και με κορμό τους Βαρνάβα, Σιάλο, Γέρο, Γιάσα, Κουρέα, Ορφανίδη, Κυριάκο, Πίτσιαλο, Κότροφο, Κοντεάτη. Πλήρης σε όλες τις γραμμές, μπήκε στο πρωτάθλημα με ένα στόχο, τον τίτλο. Στο πρώτο παιχνίδι η Σαλαμίνα αντιμετώπισε την Ομόνοια και ενώ κέρδιζε με 1-0 το παιχνίδι διακόπηκε λόγω βροχής. Την επόμενη Τετάρτη η Σαλαμίνα συντρίβει την Ομόνοια με 4-0 και αρχίζει η ξέφρενη πορεία με 8 νίκες στα 10 παιχνίδια φτάνοντας στο παιχνίδι με το ΑΠΟΕΛ στο ΓΣΠ όπου η Σαλαμίνα κέρδιζε με 3-0 στο 62' για να διακοπεί και να διαταχθεί επανάληψη από επεισόδια που προκάλεσαν οι παίκτες του ΑΠΟΕΛ !!!  Στον επαναληπτικό η Σαλαμίνα κέρδισε με 1-0.

Τον πρωτάθλημα έφτασε στο νήμα με τη Σαλαμίνα 2η στη βαθμολογία 3 βαθμούς πίσω από την Ομόνοια και με ένα αγώνα λιγότερο (εξ αναβολής λόγω διακοπής από επεισόδια όταν το σκορ ήταν 2-2)  να αντιμετωπίζει τον Ολυμπιακό και να χρειάζεται απλά τη νίκη. Τρίτη 31 Μαΐου 1966, οι ουρές από κόσμο και αυτοκίνητα να σχηματίζονται στο ΓΣΕ με διάχυτη αισιοδοξία για τον τίτλο.

Η Σαλαμίνα με πολλά προβλήματα στην άμυνα (ο Γιάσας επανήλθε από τραυματισμό ανέτοιμος) έχανε με 3-0 στο 32' αλλά κατάφερε να μειώσει σε 3-2 μέσα σε ένα ξέφρενο δίλεπτο. Ο Γιάσας χωλαίνοντας πέρασε στα αριστερά αλλά όλες οι προσπάθειες για ισοφάριση και νίκη απλά σταμάτησαν στο 4-2 για να εξελιχθεί το παιχνίδι σε ένα μονόλογο του Ολυμπιακού και να τελειώσει με το 3-6.

Ο Τίτλος χάθηκε σε κάποια φαινομενικά εύκολα παιχνίδια με Άρη και Απόλλωνα στη Λεμεσό όπου χάθηκαν οι νίκες και στα δύο επαναληφθέντα παιχνίδια που προκάλεσαν αναταραχή στην Ομάδα.

Στο Κύπελλο η Σαλαμίνα έφτασε στον τελικό κουβαλώντας της απογοήτευση της απώλειας του τίτλου. Στα προημιτελικά σύντριψε τον Άρη με 8-0 από τον οποίο έχασε το πρωτάθλημα ενώ στον ημιτελικό με την Ανόρθωση στο ΓΣΕ μέσα σε κοσμοπλημμύρα κέρδισε με 1-0. Στον τελικό Γιάσας και Κουρέας απουσίαζαν (δεν επανεμφανίσθηκαν ποτέ λόγω του παιχνιδιού με τον Ολυμπιακό) και η Σαλαμίνα προηγήθηκε στο 17' με 1-0 αλλά βρέθηκε να χάνει στο 40' με 2-1 για να ισοφαρίσει πάλι στο 45' σε 2-2 με τον Ορφανίδη. Στο Β' ημίχρονο ο Απόλλωνας σημειώνει 2 γκολ από καθαρές θέσεις οφσάιτ, στο πρώτο γκολ οι παίκτες της Σαλαμίνας σταμάτησαν το παιχνίδι, ακολούθησε αναταραχή και αποβολές.

Η ομάδα που έφτασε κοντά στους δύο τίτλους. Πάνω από αριστερά: Κουρέας, Σιάλος, Γιάσας, Γέρος, Σάββας, Ορφανίδης Κάτω: Πιτσιάουλος, Κυριάκος, Κότροφος, Κοντεάτης, Ιστής

Ο τίτλος της 'Αθλητικής' την επομένη του αγώνα με ΑΠΟΕΛ.

Η περίοδος 66-67 χαρακτηρίστηκε από την απογοήτευση των δύο χαμένων τίτλων αλλά και από την ανανέωση που επιχειρήθηκε με τους Μάλο, Καραολή, Μυρμιδώνη και τον τερματοφύλακα Τσούκα να προωθούνται στη πρώτη ομάδα. Η ομάδα παρουσίασε αστάθεια και συνέχισε την παράδοση να κερδίζει όλους τους πρωτοπόρους αλλά να χάνει στα 'εύκολα' Στο κύπελλο αποκλείστηκε στα προημιτελικά από την Αλκή στο ΓΣΕ. Ενώ κατατάχθηκε 5η.

Η ομάδα του 66-67. Από αριστερά : Βαρνάβας, Κότροφος, Κυριάκος, Καραολής, Κοντεάτης, Κατζιανής Κάτω: Κουρέας, Σέργης, Ορφανίδης, Σιάλος, Μάλος.

Στις περιόδους 67-68 και 68-69 άρχισε ουσιαστικά μια υποχώρηση παρά την πρόσληψη για πρώτη φορά ξένου προπονητή, του Βούλγαρου Πετρώφ. Παίκτες αποχώρησαν όπως ο Ορφανίδης, ο Κοντεάτης, ο Σιάλος, ο Κυριάκος και ο Σάββας ενώ μπήκαν στην ομάδα ο Μουσκάλλης, ο Σιέπης και ο Άγγελος. Η ομάδα κατέληξε στην 8η θέση και άλλαξε στην τεχνική ηγεσία τον Πετρώφ με τον Φωκκή για να εμφανιστεί την περίοδο 68-69 με σοβαρές απουσίες του Κότροφου και Βαρνάβα που μετανάστευσαν στην Αμερική και τον Καναδά. Η ομάδα έμεινε στην μετριότητα και στην 9η θέση.

Την περίοδο 69-70 η ομάδα με νέο προπονητή τον Πάμπο Αβρααμίδη και την επιστροφή των ξενιτεμένων κατάφερε να τερματίσει 6η αλλά είχε την απώλεια του Κουρέα που με τη σειρά του δοκίμασε την τύχη του στην Αμερική για να καταλήξει ...στον Ολυμπιακό Πειραιώς με το ποσό των 7.000 λιρών . Εδώ να παρατηρήσουμε τις δύσκολες συνθήκες εργοδότησης των παικτών της Σαλαμίνας στην Κύπρο που ανάγκαζε πρωτοκλασάτα μέλη να μεταναστεύσουν.

Η ομάδα του 68-69, από αριστερά: Φωκκής (προπονητής), Κοντεάτης, Κουρέας, Τσούκκας, Μεληνιώτης, κατζιάρης, Πρατζιώτης, Π. Φωκκής, Άγγελος Κάτω: Καραολής, Ματσάγκος, Φραγκής, Μάλος, Γονιός.